จอดรถลำบากจริงเว้ย

 

 

ทุกบ่าย อิฉันจะต้องขับรถไปรับไหมที่โรงเรียน   ซึ่งไม่ไกลเลย แค่สามกิโลเท่านั้น ขับรถไปสิบนาทีก็ถึง   แป๊บเดียวก็กลับมาแล้ว  

 

ที่จอดรถบ้านเราอยู่ตรงข้าง ๆ บ้านเลย มีรั้วเล็กๆแบบยืดหดได้ไว้ปิดพอเป็นพิธี   แต่ตอนมีพายุมา  มันล้ม...แล้วหนหนึ่ง มาขูดโดนท้ายรถเรา เป็นรอยบางๆ เซ็งจิต

 

การไปรับไหมไม่ใช่เรื่องลำบากเลย  แต่ไอ้การเอารถเข้าออกจากที่จอดรถนี่ สุดแสนจะน่าเซ็ง เพราะที่จอดรถมันแคบหลาย  ขนาดรถบ้านเราเล็กกระจึ๋ง   รถเบนซ์ A คลาสเนี่ย  ขอบอกว่าหน้าก็สั้น หลังก็ไม่มี   แล้วก็ไม่ได้ใหญ่บิ๊กอะไร  เอาเข้าไปจอดแล้ว เปิดประตูกว้างสุดไม่ได้ค๊า   มันจะโดนกำแพงเอา  หรือถ้าจอดให้ข้างหนึ่งเปิดเต็มที่  อีกข้างก็ไม่สามารถเปิดได้เลย

ความจริงมันเป็นเรื่องไม่ค่อยแปลกหรอก สำหรับการจอดรถในบ้านในโตเกียว

ถ้ามันมีปัญหาแค่นี้ เจ๊จะไม่ค่อยบ่นหรอก  ทนเอาได้ แรกๆก็ไม่ชิน แต่หลังๆเริ่มถนัดก็เลยไม่เป็นไร

 

ปัญหาต่อไป   คือเวลาจอดเนี่ย ต้องเอาหัวทิ่มเข้าไปค่ะ เพราะข้างหลังที่จอดรถเป็นบ้านคน  ตรงระเบียงเค้าพอดี ถ้าเราถอยเข้า  ควันจากไอเสียจะไปเข้าบ้านเค้า  เป็นระเบียบที่นี่ ว่าควรเอาหัวทิ่มเข้าไป  

แล้วเวลาเอาจอดเข้าไป ข้างขวาจะเป็นกำแพงคอนโดข้าง ๆ ซึ่งก็ไม่มีอะไร แต่ข้างซ้ายค่ะ  มันมีกำแพงคอนกรีตสูงหนึ่งฟุต  ที่คนขับจะมองไม่เห็น  อิฉันก็ต้องใช้วิชานั่งทางในกะเอาว่ามันน่าจะอยู่แถวนี้  ครั้นจะชิดขวาไปเลยจะได้ไม่ต้องเสี่ยงก็ไม่ได้อีก เพราะชิดขวาแล้วเดี๊ยนจะลงไงล่ะคะ     ทุกวันนี้เสียวสุดๆ ก็เพราะไอ้นี่แหละ

แล้วยังมีอุปสรรคเล็กๆน้อยๆอีก เช่นประตูยืดหดเนี่ย  หดแล้วก็ยังยื่นออกมาอีกข้างละสี่สิบเซ็น  จากที่ทางเข้าแคบแล้ว มันยังจะเสนอหน้าออกมาอี๊กกก   เอาฆ้อนมาตีแสกหน้ากันเลยมั้ย   ยังค่ะ ยังไม่พอ  ฟ้ายังอาฆาตบ้านเรา  ตรงหน้ารั้วที่ยื่นยังมีเสาไฟฟ้าอีก    เอากันเข้าไป 

คิดตามไม่ทัน ดูรูปฝีมือห่วยๆของป้าซะ

 

 

 

แม๊  ฝีมือทำรูปห่วยมากๆ  ดูเหมือนรถเล็กๆเข้าสบาย แต่ของจริงมันฟิตม๊ากก  ซอยก็แคบ  รถสวนกันนี่ มีลุ้นเฉี่ยวกระจกข้างนะค้า  เวลาจะเข้ามาจอดก็ต้องขับชิดอีกฟากสุดๆเลยนะ   แล้วหักเลี้ยวมาให้รั้วที่พับไว้อยู่ตรงหน้ารถพอดี   แล้วถอยออกมานิด  ค่อยเคลื่อนไปข้างหน้า  ที่ออกซ้ายนิดๆ ก็เพื่อสร้างที่ว่างให้กระจกมองข้างด้านขวา    ถ้าทิ่มเข้าไปตรงๆกระจกข้างมันจะติดรั้วข้างขวาที่ยื่นออกมา

พอกระจกข้างพ้นรั้วเข้าไปแล้ว ก็หักขวานิดค่ะ เพราะขวากหนามต่อไป อีกำแพงคอนกรีตนรกรออยู่ข้างซ้าย หักขวาเข้าไปหน่อย นั่งทางในดูว่าพ้นแล้ว ค่อยหันตรงและจอด 

เฮ้อออ  ปาดเหงื่อ มีตื่นเต้นอย่างนี้ทุกวัน

 

 

ย้างงงง ยัง ยังไม่หมด  นี่เป็นแค่เรื่องที่ต้องเจอทุกวัน  เดี๋ยวก็ชิน  แต่ยังมีอีกอุปสรรคที่โคตรจะเซ็ง  

ตรงข้ามบ้านเป็นธนาคารเล็กๆ  คนมักจะเอารถมาจอดหน้าธนาคารเป็นประจำ ทั้งที่ไม่ใช่ที่จอด แล้วก็ไม่มีที่จอดรถให้ลูกค้าด้วย  

แต่มันมาจอดหน้าบานเดี๊ยนพอดี   แบบนี้เลยค่ะ

 

มันอุดหน้าทางทำมาหากินของวิยะดาเลย  เวลาจะเอารถออกมา ออกแบบหันหน้าออก  ที่จะทิ่มออกมาตรงๆ ไม่ได้ เพราะติดอีรั้วและไอ้เสาไฟฟ้า  ก็ต้องหักขวาหน่อย แล้วตีโค้งเอา   แต่มันไม่ได้น่ะเซ้

พี่เล่นกั้นกันซะ  วันไหนดวงดีก็มีแต่รถเบอร์หนึ่ง  ดวงซวยสุดๆก็เจอไล่ตั้งแต่หนึ่งถึงสาม  เหอ เหอ อยากจะถอดล้อมาเขวี้ยงแม่  ม    อิฉันก็ได้แต่หักไปหักมา เดินหน้าถอยหลัง  เสียวม๊ากกก  นี่ชั้นไปทำผิดอะไรมาวะ  ถึงต้องมาโดนแบบนี้   ค่าเช่าที่จอดรถก็จ่าย   ฮ่วย

ไม่ใช่ตอนออกอย่างเดียว ตอนกลับมาก็เหมือนกัน   ไหมเลิกสองโมงครึ่ง กว่าจะกลับมาก็เกือบสามโมง ก่อนเวลาธนาคารเลิกเล็กน้อย  ซึ่งเป็นเวลาที่คนจะกระหน่ำรีบมากันใหญ่แล้วจอดกันซะ  ยิ่งเป็นวันจันร์หรือศุกร์ ต้นเดือน หรือสิ้นเดือนนี่...

ไม่ต้องพูดถึง  

เคยเซ็งแบบ...นั่งรถไฟไปรับไหมแทนดีกว่า  หลายครั้งแล้วด้วย   ไปเบิกค่ารถไฟจากธนาคารดีมั้ยเนี่ย

เจอเข้าอย่างนี้ ก็ต้องถอยเอาท้ายรถเข้า เกรงใจคนบ้านข้างหลัง ต้องดมควันรถเหม็นๆ พร้อมกับด่าเราไปด้วย

 

โทชิบอกว่า เซ็งทนไม่ได้เมื่อไหร่ ให้ไปบอกคนในธนาคาร หรือไม่ก็แจ้งตำรวจซะเลย

โหย นั่นยิ่งน่าเซ็งมาขึ้นไปอีก

 

แล้ววันนี้   

เฮ้อ...

เป็นวันศุกร์   สิ้นเดือนซะด้วย

เจอแบบจอดเรียงหน้า หนึ่งสองสามคันรวด  เซ็งหัวใจ  ถอยเอาท้ายรถเข้าตามระเบียบ....

เมื่อไหร่จะได้ไปอยู่คอนโดในฝันวะเนี่ย

 

 



ขาวีน สามีหนึ่งลูกสอง
30 พ.ค. 2551 เวลา 13:51 น.

โห ที่จอดรถปราบเซียน


ท่าจะโหดอยู่ใช่น้อยนะเจ๊

แต่ถ้าถอยเข้าถอยออกจนคล่องนี่ พี่จะจอดที่ไหนก็ไม่หวั่นแล้วม๊าง เอิ้กๆๆ
001858
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:01 น.
อ่านแล้วเครียดแทนพี่เอเลยอ่ะ เรื่องที่จอดรถยากๆ เรื่องเข้าออกลำบากเพราะมีรถมาจอดเพิ่มเนี่ย นึกภาพออกเลยพี่ เครียดดดดด

ทุกเช้าที่ไปส่งเด็กนะ นุ้ยก็ต้องจอดชิดกำแพงอ่ะ บางวันชิดมากกจนลงข้างตัวเองไม่ได้ ต้องมาลงอีกฝั่งอ่ะ ไม่จอดชิดก็ไม่ได้ กลัวรถโดนเฉี่ยว เหอ เหอ

แต่ของพี่เอเนี่ย เป็นที่จอดรถในบ้านเลย เจอทุกวัน เครียดกว่าอ่ะ ... แบบนี้อีกไม่นาน พี่เอต้องขับเข้าออกคล่องสุดยอด แคบแค่ไหนไม่หวั่น ฝึกมาทุกวันแล้ว 55
002718
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:15 น.
เป็นหนูหนูเผ่นไปแล้วพี่ จอดได้แต่กว้าง ๆ

แบบรถขนาบสองข้างตามที่จอดรถทั่วไป แบบนั้นหนูก็ยังเสียว ๆ อยู่เลย

ขอให้โชคดีในการจอดรถนะคะพี่
000282
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:37 น.
นึกภาพตามก็เครียดแล้วค่ะ .... น่าเอาเรือใบไปโรยเนาะ ... อุ๊ย ไม่ดี ๆ ....

แต่พี่เอก็เก่งนะคะ ยังจอดได้แม้มีอุปสรรค เป็นมด ... จอดต่อท้ายสามคันนั่นให้รู้แล้วรู้รอดไปแล้ว ..
001539
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:41 น.
งี้เค้าเรียกว่าคนขับเนี่ย ฝีมือจริง

เห็นที่จอดบ้านพี่เอแล้ว

พอๆกันกับบ้านโน้ตเลย

เหลือแค่ข้างละไม่ถึงคืบ

^___^
000019
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:52 น.
คนขับไม่เป้น แอบหลอนไปด้วยเลยค่ะ ต้องฝีมือจริงๆ
000962
30 พ.ค. 2551 เวลา 15:57 น.
อ่านแล้วเครียดตามเลยอ่ะค่ะ หุหุ
สู้ๆ เดี๋ยวอาจจะคล่องแบบไม่ต้อด้งมองเลยก็ไ
000982
30 พ.ค. 2551 เวลา 17:40 น.
พี่เอ แผนที่อ่ะใช้ได้เลย ตามภาพแล้วคิดออกเลย

หันหลังเข้าไปเลยพี่จะได้ออกง่าย ไม่มีทางเหลือกนี่นาเนอะพี่เนอะ


000201
30 พ.ค. 2551 เวลา 19:09 น.
ที่บ้านตูนเคยโทรแจ้งตำรวจค่ะพี่เอ แต่ก่อนอพาร์ทเมนท์ห้องข้างบนมันชอบจอดรถชุ่ย แบบควบ2เลนเลย เราเลยโทรแจ้งความเลย

ไหนจะบ้านตรงข้ามเป็นบริษัทสร้างบ้าน นั้นก็ชอบมีรถมาจอดแบบธนาคารพี่เลยค่ะ หนักๆเข้าเวลาที่จอดรถเราว่าง ดันมาเสียบจอดเฉยเลยค่ะ ไม่มีมารยาทแบบนี้ เราก็โทรแจ้งตำรวจอีกเหมือนกันค่ะ

เหลืออย่างเดียวพึ่งรู้นะคะเนี่ยว่าไม่ควรถอยรถเข้าเพราะควันไอเสียรบกวนบ้านอื่น......เห็นรถเพื่อนบ้านตูนเนี่ยมันทั้งท่อไอเสียเสียงดัง ทั้งควัน แถมยังชอบสตารท์รถแช่ไว้อีก คนญี่ปุ่นพวกนี้ไม่เห็นมีมารยาทเลยค่ะ ท่าทางคงไม่นึกด้วยมั้งว่าไม่ควรทำ

มาบ่นให้พี่เอฟังซะงั้นเลยล่ะ

แต่นึกภาพที่จอดรถบ้านในเมืองออกเลยค่ะ ปราบเซียนจริงๆ
000487
30 พ.ค. 2551 เวลา 22:15 น.
หูยยเจอแบบนี้เครียดค่ะ ทุกวันเป็นเล็กก็แจ้งความค่ะ ไม่ไหวน๊า

พี่เอเก่งจังค่ะ ขนาดมีรถมาจอดหน้าธนาคารแบบนั้นยังสามารถ ยกนิ้วให้เลย
001267
31 พ.ค. 2551 เวลา 00:33 น.
วิธี ง่ายๆ ค่ะคุณพี่เอ ขา ...ขายเบนซ์ทิ้งซะ เปลี่ยน มาขับ รถกระป๋อง แบบหนู .... รถเค หน่ะค่ะ คันเล็กๆ รับรอง ไม่ปวดหัว
001075
31 พ.ค. 2551 เวลา 08:35 น.
เครียดแย่เลย
จอดรถทีมีลุ้นตลอด - -''
001984
31 พ.ค. 2551 เวลา 11:07 น.
ถอยไม่ได้แน่เลยโบว์.. @_@; อยู่บ้านนอกอย่างนี้ดีแล้ว.. สงสัยต้องไปบอกธนาคารจริงๆนะคะ
001806
1 มิ.ย. 2551 เวลา 09:32 น.
โอ้ เห็นรูปเจ๊แล้ว ชัดเลย ว่ามันลำบากขนาดไหน ยิ่งมีรถจอดหน้าแบงค์แล้วด้วย ทรมานคนดูจริง ๆ

ที่เกาหลี ก็ไม่ให้จอดรถเอาตูดเข้าด้านอพาร์ทเมนต์เหมือนกันค่ะ เค้าบอกว่า ชั้นใต้ดินที่โผล่เหนือพื้นขึ้นมาฟุตนึงนั่นเป็นห้องบอยเลอร์ ห้องแก๊ส มันอาจจะทำให้บึ้มบั้มขึ้นมาได้ ก็เลยให้เอาหัวท่มลงไป แต่นู๋ชอบเผลอ เอาชิน เอาสะดวกว่า ตอนออกจะได้ง่าย ๆ อ่ะ โดนด่าประจำเลย เอิ้ก
004866
1 มิ.ย. 2551 เวลา 09:59 น.
ที่จอดรถปราบเซียนมาก ๆ นะคะ ถ้าเกิดไม่คล่องไม่มีทางทำได้เลยค่ะ ยิ่งกว่าจอดรถเข้าซองในห้างกรุงเทพอีกนะคะ

ธนาคารน่าจะไปบอกเค้าให้ทำป้ายเว้นที่ให้เราสักช่องก็ยังดีนะคะ
001023
3 มิ.ย. 2551 เวลา 11:27 น.
ขนาดที่กว้างๆ แก้วยังต้องถอยเข้าถอยออกหลายรอบเลย นับถือจริงค่ะ

แก้วว่า คุยกะธนาคารดีกว่าไหมคะ เอากรวยส้มๆมาตั้งเลย
000319
3 มิ.ย. 2551 เวลา 15:35 น.
ได้รับหนังสือแล้วนะคะพี่เอ
ขอบคุณมากๆๆเลย

ตอนแรกที่ได้ยินว่าพี่เอจะส่งหนังสือมาให้ .. ดีใจมากๆ
พอหนังสือส่งมาถึง .. ดีใจมากขึ้น
พอเปิดซองออกมา .. ดีใจจนน้ำตาไหลพรากกกกกกเลยค่ะ

ขอบคุณที่จะทำให้หนูเก่งภ.ญี่ปุ่นยิ่งขึ้น

แต่หนูว่า หนูคงได้เที่ยวสองเดือนครั้งแล้วล่ะอย่างนี้อ่ะ 555+

แต่ไงก็ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ
ไม่คิดว่า จะเป็นหนังสือใหม่เลยนะเนี่ย นึกว่า พี่เอค้นเจอในบ้านแล้วจะส่งมาให้อ่ะค่ะ

ตื้นตันใจ T^T
002983
6 มิ.ย. 2551 เวลา 08:13 น.
อิอิ
ขอแซวตีมหน่อย
ทำเนียนเลยนะคะนั่นอ่ะ

ว่าแต่ จริงแล้วมันเป็นป้ายอะไรอ่ะคะ?

..

ส่วนเรื่องจอดรถนั่น ลองไปคุยกะธนาคารเลยสิคะ เพราะเค้าต้องเกรงใจเราสิ ทำเราลำบากนี่นา
เผื่อเค้าจะมีหนทางช่วยเหลืออะไรบ้างอ่ะค่ะ

ปล. จริงๆอ่านตั้งกะพี่เออัพแล้วนะ แต่ลืมเมนท์ -*-
002983
6 มิ.ย. 2551 เวลา 08:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic